Hugtök

Þeir rétthafar Íslenska Lífeyrissjóðsins sem fylgja útgreiðsluleiðum II, III og IV fá hluta af 12% iðgjaldi sínu ráðstafað í bundna séreign. Bundin séreign tilheyrir eingöngu rétthafa og er erfanleg. Hún er laus til mánaðarlegra útgreiðslna frá 70 ára aldri eða þar til útgreiðsla sameignar hefst.

Frjáls séreign getur verið tilkomin vegna viðbótarlífeyrissparnaðar eða lögbundins lífeyrissparnaðar. Allt framlag til viðbótarlífeyrissparnaðar er fært inn sem frjáls séreign. Hluti af lögbundna iðgjaldinu er einnig fært inn sem frjáls séreign og er það breytilegt eftir útgreiðsluleiðum hversu hátt það er. Frjáls séreign er laus til eingreiðslu við 60 ára aldur.

Það iðgjald sem lífeyrissjóður reiknar að þurfi til að standa undir lágmarkstryggingarvernd.

Iðgjald sem nemur a.m.k. 12% af iðgjaldsstofni og ákveðið er í sérlögum, kjara- eða ráðningarsamningi eða með öðrum sambærilegum hætti. Hér er átt við lögbundinn lífeyrissparnað en öllum launþegum ber að greiða í lögbundinn lífeyrissjóð. Í flestum tilfellum er framlag launþega 4% og framlag vinnuveitanda 8% af launum.

Tryggingarvernd lífeyrissjóðs kallast lágmarkstryggingarvernd. Lágmarkstryggingarvernd veitir rétt til elli-, örorku-, barna- og makalífeyris. Miðað við 40 ára inngreiðslutíma í lífeyrissjóð tryggir lágmarkstryggingarvernd 56% af meðallaunum í mánaðarlegan ellilífeyri til æviloka.

Þegar talað er um lífeyrissparnað getur það bæði átt við um lögbundinn lífeyrissparnað og viðbótarlífeyrissparnað. Allir launþegar þurfa að greiða í lögbundinn lífeyrissparnað en viðbótarlífeyrissparnaður er val hvers og eins. Um lífeyrissparnað gilda ákvæði II. kafla lífeyrislaganna.

Sameign er sá hluti framlags þíns sem fer í sameignardeild lífeyrissjóðsins. Hún erfist ekki og ekki er hægt að flytja hana milli lífeyrissjóða. Sameignin tryggir þér ævilangan ellilífeyri sem og maka-, örorku- og barnalífeyri. Hversu hátt hlutfall greitt er til sameignar fer eftir útgreiðsluleiðinni sem valin er.

Sá hluti iðgjalds sem renna skal til séreignarmyndunar þegar lífeyrissjóður skilgreinir hluta lágmarkstryggingarverndar sem séreignarréttindi.

Er það iðgjald sem greitt er umfram lágmarksiðgjald í lífeyrissjóð.

Sú tryggingarvernd sem er umfram þá lágmarkstryggingarvernd sem lífeyrissjóður skilgreinir og greitt er fyrir með greiðslu iðgjalds samkvæmt sérstökum samningi við vörsluaðila lífeyrissparnaðar.

Þeir aðilar sem heimild hafa skv. 3. mgr. 8. gr. lífeyrislaganna til að stunda starfsemi skv. II. kafla laganna og taka við iðgjaldi með samningi um viðbótartryggingarvernd. Þessir aðilar eru lífeyrissjóðir, bankar, sparisjóðir, líftryggingafélög og verðbréfafyrirtæki sem starfa skv. 8. gr. laga nr. 13/1996 um verðbréfaviðskipti og hafa starfsstöð hér á landi.